შენ არ ხარ დიაგნოზი

1. ემოციური ჯაჭვის გაცნობიერება

როდესაც ადამიანი იგებს დიაგნოზს, მის ფსიქიკაში აქტიურდება საფრთხის მდგომარეობა. ეს პროცესი ასე მუშაობს, ჩნდება: აზრი, ემოცია,მოქმედება.

• აზრი: ჩნდება საშიში, ნეგატიური ფიქრები (მაგ: „რა იქნება?“, „როგორ შეიცვლება ჩემი ცხოვრება?“
• ემოცია: ფიქრები იწვევს შიშს, დაძაბულობას და შფოთვას.
• სხეულებრივი რეაქცია: სხეული „იჯერებს“ ამ ემოციას და პასუხობს გულისცემის აჩქარებით, სუნთქვის გახშირებით ან სიმხურვალის შეგრძნებით.

ემოციების მართვა, როგორც არჩევანი

მოქმედება:

• კონკრეტიკა: გაურკვევლობის შიშის შესამცირებლად მნიშვნელოვანია ექიმთან კითხვების დასმა და პროცედურების შინაარსის გაგება.
• ფოკუსირება დღევანდელზე: მომავლის შიშის ნაცვლად, ორიენტირება დღევანდელ დღეზე და რუტინის შენარჩუნება სხეულს ეხმარება სიმშვიდის პოვნაში.
• ინფორმაციის ფილტრაცია: არასასურველი და გადამოწმებული ინფორმაციის მოძიებისგან თავის არიდება გვიცავს ემოციების მოზღვავებისგან.

№1: „ემოცია არ არის ფაქტი“

მიზანი: შფოთვის დეესკალაცია და რეალობასთან დაბრუნება.

• გახსოვდეთ: ემოციები არის ჩვენი რეაქცია გარემოზე და არა თავად რეალობა.
•  დააკვირდით სხეულს: თუ გული აგიჩქარდათ ან სუნთქვა გაგიხშირდათ, ეს თქვენი სხეულის პასუხია შიშზე და არა ფიზიკური საფრთხე.

ნაბიჯი: ღრმად ისუნთქეთ და უთხარით საკუთარ თავს: „ეს მხოლოდ ემოციაა, ის გაივლის“.

№2: „კონტროლის დაბრუნება“

მიზანი: გაურკვევლობის შიშის შემცირება.

• იყავით აქტიური: გაურკვევლობა შფოთვას ზრდის. ამის დასაძლევად დასვით კითხვები.

ჰკითხეთ ექიმს: გამოიკითხეთ პროცედურების შინაარსი, მიზანი და ანალიზის პასუხის ვადები.

ჩაერთეთ: გახდით თქვენი მკურნალობისა და კვლევის პროცესის თანამონაწილე, რათა დაიბრუნოთ კონტროლის შეგრძნება საკუთარ ცხოვრებაზე.

№3: „მე არ ვარ დიაგნოზი“

მიზანი: პიროვნული იდენტობის შენარჩუნება.

• გაიაზრეთ: მნიშვნელოვანია იცოდეთ, რომ თქვენი დაავადება არ განსაზღვრავს თქვენს პიროვნებას. თქვენ არ ხართ დიაგნოზი.
• დრო  საკუთარი თავისთვის: ახლა დროა იზრუნოთ როგორც ფიზიკურ სხეულზე, ისე ემოციებზე.

რუტინის ძალა

 შეინარჩუნეთ დღის რუტინული გეგმა – ეს ეხმარება თქვენს სხეულს და გონებას სიმშვიდის შენარჩუნებაში.

გზა რეაბილიტაციისკენ: ნაბიჯ-ნაბიჯ სახელმძღვანელო

ნაბიჯი 1: სტატუსის გამიჯვნა  და იდენტობის შენარჩუნება

მნიშვნელოვანია პაციენტმა გააცნობიეროს, რომ ჯანმრთელობის მდგომარეობა არ განსაზღვრავს მის პიროვნულ თვისებებს.

• პრინციპი: „მე არ ვარ დიაგნოზი“.
• ქმედება: ჩამოწერეთ თქვენი 3 თვისება ან როლი (მაგალითად: მეგობარი, მშობელი, პროფესიონალი), რომელიც დიაგნოზის მიუხედავად უცვლელი დარჩა.

ნაბიჯი 2: ენერგიის მართვა და მიმღებლობა

მკურნალობა ხშირად მოითხოვს ფიზიკური აქტივობებისგან დროებით თავშეკავებას, რაც იწვევს შიშს, შევძლებთ თუ არა ძველი რიტმის დაბრუნებას.

• პრინციპი: საკუთარ თავზე ზრუნვა ნიშნავს როგორც ფიზიკურ, ისე ემოციურ მხარდაჭერას.
• ქმედება: დააკვირდით და დაეხმარეთ საკუთარ თავს მოცემული პირობების მიღებაში. ნუ ეცდებით ძალების გადამეტებას, მიეცით სხეულს აღდგენის დრო.

ნაბიჯი 3: რუტინის ძალა

ემოციური კეთილდღეობისა და ცხოვრების ხარისხის შესანარჩუნებლად გადამწყვეტია სტრუქტურირებული დღე.

• პრინციპი: დღის რუტინული გეგმა ეხმარება სხეულსა და გონებას სტაბილურობის განცდაში.
• ქმედება: შეადგინეთ მარტივი დღის გეგმა, რომელიც მოიცავს მცირე აქტივობებს, დასვენებას და სასიამოვნო ემოციურ პაუზებს.

ნაბიჯი 4: სოციალური რეინტეგრაცია

ბევრს აწუხებს კითხვა: „დამხვდება თუ არა ჩემი სამუშაო ადგილი?“ ან „მექნება თუ არა საკმარისი ენერგია?“.

• პრინციპი: მომავლის შიში ბუნებრივია, თუმცა გამოსავალი დღევანდელ დღეზე ფოკუსირებაა.
• ქმედება: ნაცვლად იმისა, რომ იფიქროთ იმაზე, თუ რა იქნება თვეების შემდეგ, ყოველი დღის ბოლოს აღნიშნეთ ერთი მცირე გამარჯვება, რომელიც დღეს მოიპოვეთ